İnsan yaş almaya başladıkça rekabet yavaş yavaş hayatlarına dahil olmaya başlar. Dersler, sınavlar, yapılan spor dalının maçları, iş ortamı gibi daha birçok alanda rekabet insan hayatına dahil olur. Bu durum kimi zaman eğlenceli ve motive edici olsa da zaman zaman yıpratıcı da olabilir.
Bu yazıda rekabetin negatif taraflarını ele arak, yoganın bun durumları nasıl pozitife çevirebileceğinden bahsedeceğim.
Rekabetle yüz yüze gelinen ilk ortamlardan bir tanesi okul hayatıdır; dersler, sınavlar çocuğu diğer çocuklar ile kıyaslayan her türlü aktivite. Bu tip durumlar yüzünden çocuklarda henüz erken yaşta kaygı, endişe ve yetersizlik gibi olumsuz duygular ortaya çıkabilir. Çocuklar kendilerini diğeri ile kıyaslayarak kişiliğini tanımaktan uzaklaşabilir. Kendi isteklerini göz ardı ederek, genel geçerli olguları veya çoğunluğun isteğini kendi de istiyormuş sanabilir. Henüz kendini tanımadan ve bilmeden yaptığı işler onun farkında olmadan mutsuz ve başarısız olmasına neden olabilir.
Yogada Yargılama ve Rekabet Yoktur
Yoga, bireysel olarak da grup olarak da yapılsa rekabet ve yargılamayı barındırmaz. Yoga pratiğinde sınır kişinin kendisidir. Bir hareketi ya da nefes pratiğini uygulayan kişi kendi bedenine göre en uygun olanı yapar. Ya da yapılan bir meditasyon çalışmasında da aynı şekilde sınır kendi zihnidir. Başkasının zihnindeki bir imgelem ile yarışamayacağı gibi fiziksel açıdan da başkası ile yarışmamalıdır. Kısacası aynı derse katılan arkadaşı veya partneri ile birebir aynı olmak zorunda değildir. Sınıftaki diğer öğrencilerden iyi veya kötü olması söz konusu bile değildir. Yoganın sınırlarını belirleyen kişinin kendisidir. Daha iyi olması ise kendisine kıyas ile gözlemlenebilir.
Bu yüzden çocuk yogası derslerinde oynanan oyunlar bile tamamen çocuğun bütünsel gelişimine faydalı olmalıdır. Bu yüzden oyunlarda da pratiklerde olduğu gibi kesinlikle rekabet yoktur. Çocuk yogada ne yapıyorsa kendi için ve kendi sınırlarında yapmalıdır. Okulun aksine kimseyi geçmesi veya sınıfın en iyisi olabilmek için kendi sınırını zorlaması gerekmez. Bu durum da çocukların yogayı sevme nedenlerinden bir tanesidir.
Yoga Yapmak Kendilerini Sevmeyi Öğretecek
Çocuklar rekabetin ve yargılamanın olmadığı bir ortamda kendilerine odaklanırlar. Örneğin yoga pratiğinde kedi olan bir çocuk diğer arkadaşından daha iyi bir kedi olmaya değil kendi olduğu kedi haline odaklanır. Kedisi ne yapmak istiyor, nelerden hoşlanıyor. O anda yalnızca eğlenen çocuk düzenli yoga sayesinde fark etmeden kendi isteklerini algılamayı öğrenir. Kendini keşfetmeye ve tanımaya başlar. Kendini tanıdıkça isteklerinin, arzularının, duygularının ve kararlarının ne şekilde olduğunu hayatının en başında fark etmeye başlar. Kendini anlayan çocuk kendini daha çok sevecek ve öz değerinin erken yaşta farkına varacaktır. Aynı zamanda başkalarına da değer vermeyi, sevmeyi de öğrenecektir. Çünkü diğer arkadaşları da aynı kendi kedisi gibi istekleri olacak ve onları yapacaklardır. Zaman içinde diğer insanları bir rakip olarak değil de onların da kendileri gibi bir yolda yürüyen farklı birer birey olduğunun farkına varacaktır. Bu sayede kendine gösterdiği saygıyı erken yaştan itibaren çevresine de gösterecektir. Çocuk eğitim hayatında rakiplerine odaklanmak veya sınav kaygısı yaşamak yerine kendi yolunu çizmeye odaklanacaktır.
Minik Yogini 